Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα και, ταυτόχρονα, μια βαθιά πολιτικοκοινωνική μελέτη του Ισπανικού Εμφυλίου, των αποφάσεων που συντάραξαν τη Λατινική Αμερική και οδήγησαν στην ανεξαρτησία της Κολομβίας, της Πολιτιστικής Επανάστασης της Κίνας και των αντάρτικων κινημάτων της δεκαετίας του '70.

Από Ελευθερία Κανακάκη
14 Ιανουαρίου, 2022 @ 08:29
VASQUEZ

ΓΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΠΙΣΩ του Juan Gabriel Vasquez, Εκδόσεις Ίκαρος


Το νέο βιβλίο του βραβευμένου Juan Gabriel Vasquez είναι μια ιστορία για τις σχέσεις γονέων και παιδιών, όταν αυτές σημαδεύονται από τις πολιτικές ιδέες και το φανατισμό. Είναι ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα και, ταυτόχρονα, μια βαθιά πολιτικοκοινωνική μελέτη του Ισπανικού Εμφυλίου, των αποφάσεων που συντάραξαν τη Λατινική Αμερική και οδήγησαν στην ανεξαρτησία της Κολομβίας, της Πολιτιστικής Επανάστασης της Κίνας και των αντάρτικων κινημάτων της δεκαετίας του ’70. Μα, πάνω απ’ όλα, είναι η αφήγηση αληθινών, αυτοβιογραφικών γεγονότων, που δεν τα κρίνει, ούτε τα παρουσιάζει με ναρκισσισμό, αλλά αφήνει στον αναγνώστη να αναγνωρίσει το “αντικειμενικό”.


Τον Οκτώβριο του 2016, ο κολομβιανός σκηνοθέτης Σέρχιο Καμπρέρα, που παρευρίσκεται σ’ ένα αναδρομικό αφιέρωμα των ταινιών του, στη Βαρκελώνη, αντιμετωπίζει μια πολύ δύσκολη προσωπική στιγμή: ο πατέρας του μόλις πέθανε, ο γάμος του περνάει κρίση, ο λαός της Κολομβίας απέρριψε τις ειρηνευτικές συμφωνίες που θ’ άνοιγαν το δρόμο για τη λήξη ενός πενηντάχρονου αιματηρού εμφυλίου πολέμου κι όλα αυτά τον ωθούν να ξανακάνει νοερά τη διαδρομή τριών γενεών της οικογένειάς του. Κάπου εδώ, σαν άλλος Χίτσκοκ, ο Juan Gabriel Vasquez εμφανίζεται αραιά και πού “πίσω” από τις γραμμές του βιβλίου, αλλά αφήνει καθαρά τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον Καμπρέρα, ο οποίος του “κλέβει” τις εμπειρίες του. Κι έτσι, αποστασιοποιημένος σχεδόν, αναρωτιέται κατά πόσο οι πρόγονοι έχουν το δικαίωμα να μεταφέρουν την Ιστορία, από γενιά σε γενιά, σαν παραμύθι, αν έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τους απογόνους τους σαν τους προσωπικούς εξομολόγους τους κι αν αυτοί οι απόγονοι οφείλουν να επωμισθούν όλο το βάρος ή έχουν, με τη σειρά τους, το δικαίωμα στη λήθη και την απενοχοποίηση.


Με λίγα λόγια, με τη δεξιοτεχνική, τόσο γοητευτική γραφή του που κυριολεκτικά τιμά τη λογοτεχνία, ο αναζητά Juan Gabriel Vasquez τα όρια της ανθρώπινης συνείδησης, αναρωτιέται μέχρι πού μπορεί να φτάσει κάθε άνθρωπος, ανάλογα με τις συγκυρίες και ό,τι άλλο συμβαίνει γύρω του, και αναδεικνύει κατά πόσο είμαστε όλοι ικανοί για τα καλύτερα αλλά και τα χειρότερα •ειδικά σήμερα, σε κάθε γωνιά του πλανήτη, ανεμπόδιστοι να τιθασεύσουμε την απληστία μας

Διαβάστε επίσης:

Entertainment Weekly