O Tom Holland κλείνει φέτος πέντε χρόνια στο κοστούμι του Spider-Μan και με αφορμή τα γενέθλιά του Βρετανού ηθοποιού την 1η Ιουνίου, μετράμε τις στιγμές που οι ερμηνευτικές του ικανότητες απογείωσαν την ιστορία του ανθρώπου αράχνη.

Από EW Staff
28 Μαΐου, 2021 @ 17:33

Όταν το 2016, ο Tom Holland φόρεσε για πρώτη φορά τη στολή του Spider-Μan, είχε μια μεγάλη και δύσκολη αποστολή: Ο κόσμος είχε ήδη δει δύο διαφορετικούς Spider-Μan μέσα σε λιγότερο από μία δεκαετία και ο Holland έπρεπε να φέρει στον ρόλο κάτι που θα τον καθιέρωνε στα μάτια του κοινού.

Και η ερμηνεία του Spider-Man, ενός ήρωα γεμάτου αντιθέσεις, δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση: Πρόκειται για έναν καθημερινό έφηβο, ο οποίος την ίδια στιγμή είναι ανεξάρτητος και εντυπωσιακός. Είναι ένας ήρωας μοναχικός και εσωστρεφής στην πραγματική ζωή, αλλά χαρισματικός και ατακαδόρος κάτω από τη μάσκα.

Tom Holland

Συνδυάζοντας αφόρητο δράμα και ανάλαφρη διάθεση, “φλώρικο” λουκ με πηγαία σεξουαλικότητα, ο Spider-Man είναι ένας ήρωας που κρύβει τις αφόρητες ψυχολογικές διαταραχές του κάτω από μία μάσκα ανεμελιάς και που χρησιμοποιεί το υπερηρωιλίκι για να ξεχαστεί από τα ασήκωτα βάρη της καθημερινότητας.

Ο Holland έπρεπε να επικοινωνήσει όλες αυτές τις πτυχές χωρίς να έχει την πολυτέλεια ενός origin story και το έκανε με ευαισθησία και πρωτοτυπία, κατασκευάζοντας έναν ρεαλιστικό και μοντέρνο Spider-Man για τη σύγχρονη εποχή – και αυτές είναι οι πέντε σκηνές που αποδεικνύουν ακράδαντα την ερμηνευτική του δύναμη.

Η παρακάτω λίστα περιέχει spoiler για τις ταινίες που εμφανίστηκε ο Holland.


Η Πρώτη Εμφάνιση του Peter Parker
Captain America: Civil War (2016)

Το “Civil War” του 2016 αποτέλεσε ντεμπούτο για πολλούς νέους χαρακτήρες του MCU, με τους αδελφούς Russo να κατασκευάζουν ένα πυκνοκατοικημένο υπερηρωικό συνοθύλευμα. Όταν πρωτοείδαμε τον Peter, ο νεαρός νεοϋορκέζος είχε ένα τετράλεπτο τετ-α-τετ με τον σημαντικότερο και πληθωρικότερο χαρακτήρα του MCU: τον Tony Stark του Robert Downey Jr. Ήταν μία τρομακτική πρόκληση για τον νερό Holland, και αυτή η οποία τον καθιέρωσε στις καρδιές των θεατών.

Η σκηνή της γνωριμίας του Tony με τον Peter αποτελεί μέχρι σήμερα μια από τις καλύτερες σκηνές του MCU (ίσως την καλύτερη), μιάς και ο Holland καταφέρνει να μας παρουσιάσει τον χαρακτήρα του (αγχωτικός μα χαρισματικός, αποφασισμένος μα και άβγαλτος), να μας εξηγήσει τα κίνητρά του (κάνοντας μια μικρή αναφορά στο αίσθημα ευθύνης που τον καταπλακώνει) και να ρίξει στιβαρά τα θεμέλια της σχέσης του με τον Tony (που θα αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά του MCU), όλα σε έναν διάλογο 4 λεπτών.


Η Συζήτηση στο Αυτοκίνητο
Spider-Man: Homecoming (2017)

Ο Parker του Tom Holland μπορεί να μην ήταν ποτέ τόσο καλογραμμένος ή μελαγχολικός όσο στο Civil War του 2016, όμως την επόμενη χρονιά ο Holland απέκτησε την πρώτη του solo ταινία: κάτω από το σκηνοθετικό βλέμμα του Jon Watts, ο Parker είναι εδώ πιο ανέμελος, πιο ανώριμος, αλλά και πιο ελκυστικός, με την καθημερινότητά του στο σχολείο να αποτελεί το κυρίως κομμάτι της αφήγησης. H ταινία είναι ίσως η αγαπημένη μας σε όλο το MCU, και η καλύτερη σκηνή ήταν φυσικά, η περιβόητη συζήτηση στο αυτοκίνητο.

Εδώ ο Adrian Toomes του Michael Keaton συζητά με τον Peter, ο οποίος έχει αναλάβει να συνοδεύσει την κόρη του στο σχολικό χορό. Αυτό που κάνει τα πράγματα πιο μπερδεμένα είναι πως ο Adrian Toomes είναι επίσης ο Vulture, ο αδίστακτος κακός της ταινίας, και τον παρακολουθούμε καθώς σιγά σιγά αντιλαμβάνεται την μυστική ταυτότητα του Parker, σε μια σκηνή που ξεχειλίζει από ένταση. Μπορεί το highlight εδώ να είναι φυσικά ο ανυπέρβλητος Michael Keaton, ο Holland όμως συμπληρώνει εξαιρετικά, ιδρώνοντας και ξεροκαταπίνοντας, και κάνοντας προφανές ότι, παρά τις καλύτερες προθέσεις του, είναι ακόμη ένα παιδί σε έναν ενήλικο κόσμο, ένας ανίσχυρος έφηβος στην πίσω θέση ενός αυτοκινήτου.


Ο Spider-Man Απελευθερώνεται από τα Συντρίμμια
Spider-Man: Homecoming (2017)

Παραμένοντας στο “Spider-man: Ηomecoming”, πάμε τώρα στην κορύφωση αυτού του επεισοδίου της ζωής του Parker: Στην ταινία ο νεαρός υπερήρωας πρέπει – τι άλλο; – να ενηλικιωθεί και να μάθει να τα βγάζει πέρα μόνος του, χωρίς τη βοήθεια των μεγάλων. Αναπαράγοντας πιστά ένα από τα θρυλικότερα κομιστικά πάνελ όλων των εποχών (Amazing Spider-Man #33), ο Holland αρχικά φωνάζει για βοήθεια, προτού τελικά βρει τη δύναμη να σηκώσει τα ντουβάρια που τον καταπλακώνουν, στην πιο βασική αλλά και αποτελεσματική οπτική μεταφορά.

Ο Holland δείχνει εδώ πιο αβοήθητος αλλά και πιο αποφασισμένος από ποτέ – ματωμένος, κουρασμένος, χρησιμοποιεί τις δυνάμεις του για να απελευθερωθεί από τους περιορισμούς που του επιβάλλονται και, εκπληρώνοντας τις επιθυμίες όλων μας, αποκτά πραγματική αυτονομία, σπάει τα δεσμά του, και θεμελιώνει τον εαυτό του ως έναν βαρέων βαρών παίκτη του μαρβελικού σύμπαντος.


O Θάνατος του Peter Parker
Avengers: Infinity War (2018)

Το “Avengers Infinity War” πόνταρε στο shock value της τελικής του σεκάνς και, ως εκ τούτου, είχε πολυάριθμους θανάτους χαρακτήρων που ξέραμε για χρόνια. Γι’ αυτό είναι ακόμη πιο εντυπωσιακό πως ο Ηolland κατάφερε να κάνει το θάνατο του Spider-Man να φαντάζει ο πιο βαρύς και φρικαλέος από όλους: Με μια σειρά από πανικόβλητα μισόλογα, ο Holland συνδύασε ιδιοφυώς το ψυχολογικό horror με το body horror και το δράμα και καθώς ο χαρακτήρας του αντιλαμβανόταν σιγά σιγά πως γινόταν στάχτη, μας έκανε να ανατριχιάσουμε, να φοβηθούμε, και τελικά, να κλάψουμε, δίνοντας πόντους στο (κατά τα άλλα μέτριο) φιλμ, και δημιουργώντας μια από τις πιο αξιομνημόνευτες σκηνές στην ιστορία του σύγχρονου ποπ σινεμά.


Όλες οι Σκηνές του με τη MJ
Spider-Man: Far From Home (2019)

Φυσικά, οι θάνατοι στα κόμικς δεν κρατάνε για πολύ και μόλις 2 χρόνια μετά, ο Holland επέστρεψε, στο “Spider-Man: Far From Home”. Η ταινία βρίσκει τον ήρωά μας να κόβει βόλτες στην Ευρώπη παρέα με τον κολλητό του και την φίλη του την MJ, με την οποία είναι κρυφά ερωτευμένος. Και μπορεί το “Far From Home” να μην αποτελεί την καλύτερη εμφάνιση του αραχνάκια, η σχέση του με τη MJ ωστόσο αποτελεί αδιαμφισβήτητα το πιο αποτελεσματικό κομμάτι του φιλμ.

Ο Holland και η Zendaya έχουν ανεπανάληπτη χημεία, τονίζοντας την παιδικότητα των χαρακτήρων τους, αλλά πουλώντας το γαργαλιστικό ρομάντζο που υπάρχει μεταξύ τους. Με ένταση αγαθή, που ούτε στιγμή δεν μεταφράζεται σε αχρείαστη σεξουαλικότητα, οι ήρωές μας πάνε από το να αγνοούν ο ένας τον άλλο, στο να γίνονται σύμμαχοι, στο να φιλιούνται ανακουφισμένοι, και κάθε στιγμή είναι γλυκιά και ρεαλιστική, γεννώντας ζεστά συναισθήματα – με αποκορύφωμα φυσικά, το φιλί στη γέφυρα του Λονδίνου που μας έκανε να αναφωνήσουμε “επιτέλους”.

Διαβάστε επίσης: