Από τον Ben Affleck μέχρι την Penelope Cruz, αυτές είναι οι 15 υποψηφιότητες που θα θέλαμε να δούμε πολύ να παίρνουν Όσκαρ.

Από EW Staff
02 Φεβρουαρίου, 2022 @ 05:15
oscars 2022

Το 2021 δεν υπήρξε μόνο μία δύσκολη- αναμφισβήτητα- χρονιά, αλλά υπήρξε επίσης και μία κινηματογραφική χρονιά.

Και το μόνο σίγουρο είναι ότι υπάρχουν πάντα περισσότερες εξαιρετικές ερμηνείες από ό,τι επιτρέπουν οι πέντε υποψηφιότητες κάθε κατηγορίας υποκριτικής. Μερικοί από αυτούς υπέφεραν από κακή συγκυρία λόγω της πανδημίας. Άλλοι απλώς έδωσαν παραστάσεις που ήταν λιγότερο γνώριμες προς την Ακαδημία. Αν κα κάποιοι μπορεί ακόμη και να μας εκπλήξουν. Αλλά καθώς οι τελευταίοι ψήφοι καταμετρώνται λίγο πριν γίνει η ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων (την ερχόμενη Τρίτη) , επιλέξαμε ποιες από τις ερμηνείες θα θέλαμε να βραβευθούν

Jodie Comer, Η τελευταία μονομαχία/ The Last Duel, του Ridley Scott

JodieComer

Ένα κακό box office και η άλλη μεγάλη φετινή ταινία του Ridley Scott​​ κατέληξαν να επισκιάσουν την Τελευταία Μονομαχία- ατυχία μεγάλη- αφού η Jodie Comer έδωσε μια από τις πιο ήσυχα συναρπαστικές ερμηνείες της χρονιάς. Σύζυγος ενός ευγενή που κατηγορεί τον στενό του φίλο για βιασμό – η Comer προσαρμόζει με επιδεξιότητα την ερμηνεία της για τα τρία κεφάλαια της ταινίας, καθένα από τα οποία απεικονίζει μια εκδοχή του εγκλήματος.

Dakota Johnson, The Lost Daughter, της Maggie Gyllenhaal

DakotaJohnson

Η Olivia Colman ως 40χρονη ακαδημαϊκός που στις διακοπές της σε ένα ελληνικό νησί γνωρίζει μια μητέρα (Dakota Johnson) και θυμάται τη δική της εμπειρία από την μητρότητα. Το ντεμπούτο της Gyllenhaal γεμάτο καθηλωτικές ερμηνείες και ουσία και η Dakota Johnson ξεφεύγει (επιτέλους) από τις αποχρώσεις του γκρι με μια συγκλονιστική ερμηνεία ως νεαρή μητέρα,

Oscar Isaac, The Card Counter, του Paul Schrader

OscarIsaac

Η ταινία The Card Counter έχει να κάνει με έναν πρώην στρατιωτικό και παθιασμένο τζογαδόρο που θέλει να λυτρωθεί και να ξεφύγει από το καταστροφικό του πάθος, ενώ θα αναγκαστεί να κάνει μια συμφωνία για έναν κοινό εχθρό.

Υπάρχουν κάποιες ταινίες που θα μπορούσαν να κάνουν την διαφορά, αλλά υπάρχουν κάποιοι ανασταλτικοί παράγοντες με αποτέλεσμα να καταλήγουν να είναι αρκετά περίεργες εμπειρίες. Μια τέτοια είναι και το ταινία The Card Counter, μια ταινία που έχει ωραίο “περιτύλιγμα” αλλά από περιεχόμενο χωλαίνει. Ο Oscar Isaac όχι μόνο είναι προσιτός, αλλά βρίσκει κι έναν νέο τρόπο ερμηνείας, ειδικά αφότου η Tiffany Haddish μπαίνει στην εικόνα.

Penélope Cruz, Παράλληλες Μητέρες/Parallel Mothers, του Pedro Almodóvar

PenelopeCruz

To να βλέπεις ξανά μια ταινία του Almodóvar είναι σαν να ξαναβρίσκεσαι με έναν αγαπημένο Ευρωπαίο φίλο. Αν και η τελευταία αυτή του ταινία -με τις μπερδέματα στο μαιευτήριο- κλίνει προς το μελόδραμα, η ιστορία της Penélope Cruz και της ανερχόμενης Milena Smit, γεμίζουν την ταινία με τρυφερότητα και ενσυναίσθηση. Και για ακόμα μια φορά απολαμβάνουμε το technicolor σήμα κατατεθέν του Almodovar.

Συναντώντας ξανά τη μακροχρόνια μούσα του για έναν ακόμη γύρο νίκης, ο σκηνοθέτης έγραψε έναν ρόλο κομμένο και ραμμένο πάνω στην Penélope Cruz που αναδεικνύει όλα όσα αγαπάμε πάνω της, ιδιαίτερα την παρορμητικότητα, τις ενοχές και την τόλμη που αναμιγνύονται. Η ηθοποιός δεν ήταν ποτέ καλύτερη και μόνο λόγω της μακροχρόνιας μάχης των Όσκαρ με τους υπότιτλους δεν θα είναι υποψήφια.

Ben Affleck, The last Duel, του Ridley Scott

BenAffleckThelastduel

Μετά την καταγγελία της συζύγου του ότι έπεσε θύμα βιασμού από τον Ζακ Λε Γκρι, έναν πιστό του τοπικού άρχοντα, ο πρώην φίλος του Ζαν ντε Καρούζ φτάνει μέχρι το βασιλιά, απαιτώντας ικανοποίηση. Έτσι, στις 29 Δεκεμβρίου 1386, θα λάβει χώρα στο Παρίσι η τελευταία επίσημη μονομαχία μέχρι θανάτου επί γαλλικού εδάφους. Ο Ben Affleck ανέλαβε έναν υποτιθέμενο «ελαφρύ» ρόλο, που παρόλα αυτά, θεωρείται μια αποκάλυψη χαμηλών τόνων: αστείος, πολυεπίπεδος και εκπληκτικά ψυχωμένος.

Hidetoshi Nishijima, Drive My Car, του Ryusuke Hamaguchi

DriveMyCar

Αν μας έλεγε κανείς ότι ένα τρίωρο ιαπωνικό καλλιτεχνικό δράμα θα βλεπόταν απνευστί, δεν θα το πιστεύαμε σε καμία περίπτωση. Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Χαρούκι Μουρακάμι, η ταινία ακολουθεί έναν λακωνικό ηθοποιό από το Τόκιο (Hidetoshi Nishijima) μέσα σε έναν κόσμο απελπισίας, πόθου και ελέγχου τόσο στοιχειωδώς υπέροχο και καθηλωτικό που είναι σχεδόν πνευματική εμπειρία.

Anders Danielsen Lie, Ο χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο/The worst person in the world, του Joachim Trier

Anders

Ο Νορβηγός ηθοποιός Anders Danielsen Lie έχει δουλέψει για χρόνια με τον σκηνοθέτη Joachim Trier, αλλά ο ρόλος του στο φωτεινό ρομαντικό δράμα του Trier – ο οποίος είναι ήδη σοβαρός υποψήφιος για Οσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας, είναι ένα τόσο βαθύ συναισθηματικό ταξίδι, που μπορεί να χρειαστείτε πραγματική ιατρική φροντίδα στο τέλος.

Dev Patel, Ο Πράσινος Ιππότης/ The Green Knight, του David Lowery

DevPatel

Ο Dev Patel είναι ταυτόχρονα ο ήρωας και ο αντιήρωας της ονειρικής, μεσαιωνικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας του David Lowery, Ο Πράσινος Ιππότης. Στο ρόλο του νεαρού αριστοκράτη, ο Patel αποδεικνύει με την προσγειωμένη ερμηνεία του πως χωρίς εκείνον η ταινία δεν θα ήταν η ίδια.

Simon Rex, Red Rocket, του Sean Baker

RedRocket

Ποτέ μην εμπιστευτείτε έναν άνδρα άνω των 35 που αυτοαποκαλείται Mikey. Αυτό είναι το πρώτο – αν όχι το μικρότερο – από πολλά μαθήματα ζωής στο Red Rocket, το ηλιόλουστο βέβηλο πορτρέτο του σκηνοθέτη του The Florida Project, Son Baker, για έναν ξοφλημένο πορνοστάρ (ένας εκθαμβωτικός Simon Rex) που επιστρέφει στο χωριό του. Ο Mikey και το ποδήλατό του δεν πηγαίνουν σφαίρα, αλλά ούτε και το σενάριο, όμως η διαδρομή είναι πολύ ευχάριστη.

Nicolas Cage, Pig, του Michael Sarnoski

NicolasCage

Η σελίδα του Nicolas Cage στο IMDb έχει κλίνει περισσότερο προς την ποσότητα παρά την ποιότητα την τελευταία δεκαετία, ίσως και λίγο παραπάνω η αλήθεια είναι. Έτσι, είναι σαν δώρο να σκοντάφτεις σε μια μικρή, υπέροχη έκπληξη όπως το “Pig”, στο οποίο υποδύεται έναν αυτοεξόριστο σεφ του Όρεγκον που αναγκάζεται να επιστρέψει στον κόσμο, όταν λαθροκυνηγοί κλέβουν το αγαπημένο του γουρούνι για τρούφες.

Alana Haim, Licorice Pizza, του Paul Thomas Anderson

image 7 1

Η νιότη μπορεί να σπαταλιέται στους νέους, αλλά δεν χάνεται στους κινηματογραφιστές. Σε μια χρονιά που είδε διάφορους σεναριογράφους και σκηνοθέτες να επιστρέφουν στις ρίζες τους, είτε αυτές είναι στην Ιρλανδία της δεκαετίας του 1960 (το Belfast του Kenneth Branagh), τηn Ιταλίας της δεκαετίας του ’80 (Το Χέρι του Θεού του Paolo Sorrentino) και το Λονδίνου του ’90 (The Souvenir: Part II της Joanna Hogg ), το όραμα του Αnderson ξεχώρισε: μια ηλιόλουστη ταινία που εκτυλίσσεται στην εποχή του Νίξον στην κοιλάδα του Σαν Φερνάντο. Πρωταγωνιστεί ο Cooper Hoffman γιος του Philip Seymour Hoffman. Η τρυφερή, αστεία περιπέτεια του Anderson αιχμαλωτίζει όλη την ελπίδα και τον παραλογισμό της εφηβείας και η Alana Haim δείχνει το τεράστιο ταλέντο της.

Clifton Collins Jr., Jockey, του Clint Bentley

Jockey

Οι ταινίες με άλογα τείνουν να ακολουθούν ορισμένα κλισέ – συνήθως υπάρχει μια ανώμαλη εκκίνηση, ένα ανερχόμενο πουλάρι, μια μεγάλη κούρσα – και ο Τζόκεϊ δεν αποτελεί εξαίρεση. Αλλά το εξαιρετικό δράμα του Clint Bentley αφήνει έναν υπέροχο χώρο για τον βετεράνο καρατερίστα Clifton Collins Jr. (Capote, Westworld), ο οποίος ως ηλικιωμένος αναβάτης που υπολογίζει τα λάθη του παρελθόντος και τις χαμένες ευκαιρίες, είναι αισιόδοξος και σπαραχτικός.

Kathryn Hunter, Η τραγωδία του Μάκβεθ/ The tragedy of Macbeth, του Joel Coen

TheTragedyOfMacbeth

Ποιά μάγισσα? Η ίδια είναι όλη η ταινία του Joel Kohen. Η 64χρονος βρετανίδα βετεράνος του θεάτρου δεν ντρέπεται να κλέψει την παράσταση από τους Denzel Washington και Frances McDormand με μια απόκοσμη ερμηνεία, της οποίας ο αντίκτυπος παραμένει πολύ αφότου έχουν τελειώσει τα λίγα λεπτά της.

Peter Dinklage, Cyrano, του Joe Wright

Cyrano

Μπορεί να κέρδισε τέσσερα Emmy για το Game of Thrones, αλλά ο Οίκος των Lannister δεν του ζήτησε ποτέ να προσθέσει τραγούδι και χορό στο ρεπερτόριό του. Σε αυτό το ηλιόλουστο μεσογειακό μιούζικαλ του σκηνοθέτη Joe Wright (Darkest Hour, Atonement), ο Peter Dinklage γνωρίζει ξεκάθαρα πώς να χειριστεί ένα σπαθί. Είναι η τρυφερή, ποιητική ερμηνεία του όμως, που κερδίζει τη μάχη.

Mahershala Ali, Swan Song, του Benjamin Cleary

SwanSong

Ο δύο φορές βραβευμένος με Όσκαρ, Mahershala Ali, δεν χρειάζεται άλλη διάκριση για να αποδείξει το βάθος της ερμηνείας του, αλλά το δράμα επιστημονικής φαντασίας του Benjamin Cleary είναι η τέλεια σκηνή για έναν τέτοιο ηθοποιό. Υποδυόμενος τον Cameron, έναν πλούσιο σχεδιαστή που παλεύει κρυφά με την επάρατη ασθένεια, και τον Jack, τον κλώνο που έφτιαξε, ώστε η αγαπημένη του γυναίκα και ο γιος του να μην έχουν να αντιμετωπίσουν τη ζωή χωρίς αυτόν, ο Ali είναι κάτι παραπάνω από θαυμάσιος. Καταφέρνει με κάποιο τρόπο να μετατρέψει το εξαίσιο μαρτύριο του να γνωρίζει πάρα πολλά – και όχι αρκετά – σε αδιέξοδο. Εις διπλούν.

Ακολουθήστε το Entertainment Weekly στα social media:
★ Facebook ★ Instagram ★ Twitter ★ Spotify

Διαβάστε επίσης: